|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
137 osób aktywnych przez ostatnie 5 minut.
Dziś stronę odwiedziło 17020 osób.
|
|
|
|
|
|
A - B -
C - D -
E - F -
G - H -
I - J -
K - L -
M - N -
O - P -
R - S -
T - U -
W - Z
Zioła z domowej apteki
0 upiększających
i zdrowotnych właściwościach krwawnika pospolitego i koniczyny opowiada zielarka Grażyna Utratna
Krwawnik
Jest to roślina bardzo znana i łatwa do znalezienia. Rośnie głównie na nieużytkach, suchych łąkach, skrajach lasów i w przydrożnych rowach. Do zbioru nadają się rozkwitające kwiatostany wraz z pędem o długości ok. 25 cm. Okres zbioru to czerwiec - wrzesień. Ziele krwawnika suszymy rozwieszone w luźnych pęczkach, w przewiewnym i zacienionym miejscu. Przechowujemy w papierowych torbach.
Zastosowanie
Ze względu na wyjątkowe bogactwo substancji leczniczych, zawartych w krwawniku, ma on szerokie zastosowanie. O jednym z nich mów: już sama nazwa rośliny od wieków krwawnik uznawany był za roślinę
powstrzymującą krwawienia. Zarówno zewnętrzne, jak i wewnętrzne, np. z naczyń włosowatych w przewodzie pokarmowym. Działa rozkurczowo na mięśnie gładkie jelit, a więc likwiduje bóle brzucha wywołane kolką jelitową lub skurczem oraz bóle menstruacyjne. Działa silnie odtruwające usuwając z moczem zarówno toksyczne produkty przemiany materii, jak i trucizny, które przeniknęły do organizmu z zewnątrz. Pobudza Wydzielanie soku żołądkowego i żółci, iusprawniając w ten isposób przemianę imaterii. Stosujemy Igo w stanach zapalanych przewodu pokarmowego, pomocniczo w krwawieniach płucnych i żylakach odbytu. Pomaga również przy braku łaknienia, wzdęciach i nudnościach.
Kwiat krwawnika
Zbierając ziele krwawnika warto zebrać również do oddzielnej torby (ale nie plastikowej!) sam kwiat. Suszymy i przechowujemy jak ziele. Ma on silniejsze niż samo ziele działanie rozkurczowe i przeciwzapalne. Uwaga: Świeże ziele krwawnika może u niektórych osób wywoływać objawy alergii skóry, natomiast przetwory z suszonego ziela nie dają już żadnych objawów alergicznych.
Koniczyna łąkowa
Długie letnie dni zachęcają do spacerów. Weźmy dużą płócienną torbę lub wiklinowy koszyk i poszukajmy darów pól i lasów. Każdy z nas bez trudu rozpozna koniczynę łąkową (Trifolium pratense). Zbieramy ją od maja do września z miejsc oddalonych od ciągów komunikacyjnych. Zrywamy rozwinięte kwiatowe główki razem z szy-pułką (do 10 cm) i górnymi listkami. Suszymy rozłożone w zacienionym i przewiewnym miejscu, a przechowujemy tak jak krwawnik. Czasem można spotkać koniczynę o białych kwiatach, warto zebrać jej choć trochę. Przygotowany z niej odwar doskonale leczy zatrucia pokarmowe i ma silne działanie przeciwbiegunkowe. Taki lek przyda się nie tylko podczas wakacji. Wszystkie zioła są najbardziej wartościowe w okresie od zbioru do zbioru. Nie róbmy więc zbyt wielkich zapasów. Zbierajmy tyle, ile jesteśmy w stanie wykorzystać.
Wykorzystanie
Ziele koniczyny stosujemy w zaparciach i jako środek moczopędny. Także przy braku apetytu. Przetwory z koniczyny doskonale działają jako środek wykrztuśny w stanach zapalnych górnych dróg oddechowych, gardła i jamy ustnej, natomiast okłady i kąpiele leczą trudno gojące się rany i ropienie. Uśmierzają świąd skóry, przyśpieszają gojenie oparzeń. Na wszystkie te dolegliwości możemy stosować odwar z koniczyny Zewnętrznie można go stosować do przemywania i okładów, np. po ukąszeniach komarów lub gdy drapiąc swędzące miejsce uszkodzimy naskórek. Dzięki odwarowi z koniczyny nie tylko uśmierzymy swędzenie, ale i nie dopuścimy do infekcji. Koniczyna łąkowa dzięki zawartości kwasu salicylowego i witaminy C doskonale potrafi zastąpić aspirynę, a jej łagodne działanie pozwala na podanie odwaru nawet malutkim dzieciom. U osób starszych złagodzi objawy dusznicy. Ziele koniczyny jest bardzo ważnym składnikiem wielu mieszanek ziołowych. Gdy przy normalnym ciśnieniu tętniczym chorujemy na miażdżycę naczyń, połączoną z szumem w uszach i bólami głowy, proponuję przygotowanie nalewki na koniczynie.
Naturalny kosmetyk
Wakacje to wspaniały okres na poprawianie urody. Przy wypryskach, trądziku, pękaniu drobnych naczynek krwionośnych, łupieżu, łojotoku, bliznach pooperacyjnych, ale także na stłuczenia można stosować kąpiele i okłady z ziół, które są w zasięgu ręki. Do kąpieli można także wykorzystać odsączone zioła, umieszczając je w lnianym woreczku, w wannie wypełnionej w 1/3 wodą o temperaturze 36--37 stopni.
Do jedzenia
Wszyscy znamy wiele sposobów przyrządzania szpinaku. Niewiele osób wie o tym, że w tych przepisach liście szpinaku można zastąpić listkami koniczyny. Dzięki wysokiej zawartości witamin E i C jest to prawdziwa potrawą młodości. A więc korzystajmy póki czas, bo szpinak kupimy nawet w zimie, a o koniczynie możemy wtedy tylko pomarzyć...
źródło-czasopismo:zdrowie i sukces Katarzyna Mazur
|
|
|
