ZŁAMANIA

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

ZŁAMANIA

ZŁAMANIA-złamanie kości następuje, gdy siła urazu przekroczy granice wytrzymałości kości. W wynipromieniowej, z przemieszczeniem odłamu obwodowego w kierunku grzbietowym i bocznym. Jest jednym z najczęstszych złamań, występującym z reguły u kobiet po 50r.ż.osteoporoza) po upadku na wyprostowaną kończynę górną ze zgięciem grzbietowym w stawie nadgarstka. Występuje także u osób młodych, ale wynika wówczas z ciężkich urazów, wywołanych siłą o dużej energii. W około 70% przypadków wystarczające jest leczenie nie-operacyjne, polegające na nastawieniu złamania w znieczuleniu i jego unieruchomieniu w opatrunku gipsowym, najczęściej typu rękawiczka balowa. Pozostałe są złamaniami niestabilnymi, mającymi tendencję do przemieszczania się po nastawieniu, mimo zastosowanego unieruchomienia. Wymagają one leczenia operacyjnego, gdzie w celu ustabilizowania odłamów stosuje się różnego rodzaju wszczepy wewnętrzne i stabilizatory zewnętrzne, a także kombinację obydwu metod. Złamanie Jeffersona - wybuchowe złamanie pierścienia kręgu szczytowego C1 (atlas), spowodowane zadziałaniem siły w osi kręgosłupa nakierowanej na szczyt głowy chorego. Powikłania neurologiczne są stosunkowo rzadkie. Złamanie Le Forta - złożone złamanie w obrębie kości twarzoczaszki - kości szczękowej, podniebiennej, szkieletu kostnego oczodołu. Złamanie Malgaigne podwójne, pionowe złamanie miednia'. Jest wynikiem działania urazu o dużej sile, na jedną połowę miednicy (wypadek komunikacyjny, upadek z wysokości). Dochodzi do złamania kości miednicznej równolegle do stawu krzvżowo-biodrowego i złamania kości łonowej lub rozejścia spojenia łonowego. Chory jest zwykle w ciężkim stanie ogólnym, z podkurczonymi kończynami dolnymi, kończyna po stronie złamania wydaje się krótsza (złamanie może być obustronne). Leczenie polega na uzupełnianiu ubytku krwi w początkowym okresie oraz diagnostyce i leczeniu ewentualnych współistniejących obrażeń (częste), a po stabilizacji stanu chorego na operacyjnym nastawieniu i stabilizacji odłamów. Złamanie Monteggia złamanie trzon u kości łokciowej ze współistniejącym zwichnięciem głowy kości promieniowej w stawie łokciowym. Przyczyną jest uraz bezpośredni, najczęściej o typie uderzenia w osłaniające głowę przedramię (złamanie obronne). Leczenie jest najczęściej operacyjne, polega na nastawieniu odłamów i ich stabilizacji płytą z jednoczesnym nastawieniem zwichnięcia.





Zobacz również, zioła ZŁAMANIA: