A - B -
C - D -
E - F -
G - H -
I - J -
K - L -
M - N -
O - P -
R - S -
T - U -
W - Z
ZATRZYMANIE MOCZU niemożność opróżnienia pęcherza moczowego, najczęściej spowodowana przeszkodą podpęcherzową. Może to być przeszkoda mechaniczna, skutek procesu zapalnego, jak również zaburzenia neurologiczne. Główne objawy kliniczne to: silne parcie na pęcherz moczowy, silny ból w podbrzuszu i widoczny owalny guz sięgający niekiedy pępka, powodowany przez przepełniony pęcherz moczowy. Zatrzymanie oczu spotyka się głównie u mężczyzn, u kobiet występuje bardzo rzadko (w naciekających nowotworach miednicy małej, cewki moczowej, trójkąta pęcherza, czasami przyczyną są ciała obce w pochwie). U mężczyzn najczęstszymi przyczynami zatrzymania moczu są łagodny rozrost i rak gruczołu krokowego. Rzadsze przyczyny to: zapalenie stercza, skrzepy krwi powodujące tzw. tamponade pęcherza, zaklinowanie kamienia w cewce moczowej, ciała obce wprowadzone do cewki moczowej, zwężenia i urazy cewki moczowej, stulejka, nowotwory naciekające ujście wewnętrzne cewki moczowej. Do zatrzymania moczu prowadzą również neurogenne zaburzenia czynności pęcherza moczowego spowodowane guzem mózgu, rdzenia kręgowego, przerwaniem ciągłości rdzenia kręgowego. Zatrzymanie moczu może wystąpić także w przebiegu stwardnienia rozsianego, przepuklinie oponowo rdzeniowej, po uszkodzeniach nerwów obwodowych, po zatruciu niektórymi lekami (atropina, efedryna), po znieczuleniu dokręgowym (podpajęczym lub zewnątrzoponowym) oraz w wyniku zaburzeń psychogennych. Po nagłym zatrzymaniu moczu należy doraźnie opróżnić pęcherz poprzez wprowadzenie przez cewkę moczową cewnika lub poprzez przezskórne nakłucie pęcherza nad spojeniem łonowym (cystostomia nadłonowa).
|