A -
B -
C -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
J -
K -
L -
M -
N -
O -
P -
R -
S -
T -
U -
W -
Z
WYTRZEWIENIE
ewentracja; przemieszczenie narządów jamy brzusznej (głównie jelita) poza obręb brzucha, najczęściej w wyniku urazu mechanicznego powodującego uszkodzenie ściany jamy brzusznej z wydostaniem się jelit na zewnątrz. W sytuacji takiej jedynym leczeniem jest operacja. Doraźnie sprawą najwyższej wagi jest przykrycie jelit u leżącego (możliwie z poclgiętymi nogami i nieco uniesioną klatką piersiową) czystym (możliwie jałowym), ciepłym i wilgotnym opatrunkiem dla zapobieżenia dalszemu uszkadzaniu ściany jelit. W wytrzewieniu wrodzonym narządy wystające poza powłoki brzuszne są omywane płynem owo-dniowym zawierającym mocz, stąd też są obrzęknięte. Noworodki takie wymagają zwykle intensywnej terapii celem poprawy stanu ogólnego, a w następnej kolejności zabiegów chirurgicznych zamykających przednią ścianę brzucha (jak w przepuklinach). W. jest też określeniem rozległego zabiegu operacyjnego, który wykonuje się w onkologii, gdy nowotwór zajmuje część lub wszystkie narządy miednicy, które pozostawiono po pierwszej operacji. Wytrzewienie całkowite polega na usunięciu pęcherza moczowego wraz z otaczającymi tkankami, takimi jak: cewka moczowa, dolny odcinek jelita (odbyt i odbytnica), srom i pochwa, wytrzewienie przednie polega na usunięciu pęcherza moczowego bez odbytu i odbytnicy, a W. tylne na usunięciu odbytu i odbytnicy bez pęcherza moczowego. Zabieg wytrzewienia miednicy z pozostawieniem mięśnia dźwigacza odbytu oznacza zachowanie tkanek poniżej dna miednicy, zwłaszcza sromu i dolnej części pochwy, co zmniejsza okaleczenie chorego. Wszystkie typy W. wykonuje się w znieczuleniu ogólnym, z dwóch cięć na brzuchu i między nogami. Podczas W. miednicy z pozostawieniem mięśnia dźwigacza odbytu wystarczy tylko nacięcie powłok brzusznych. W zależności od tego, jakie narządy zostały usunięte, pojawia się potrzeba wytworzenia sztucznego odprowadzenia moczu (urostomia) i lub sztucznego odbytu (kolostomia) do odprowadzenia kału. W tym celu wykonuje się jedną lub więcej sztucznych przetok (stomii) łączących wytworzony sztuczny zbiornik moczu lub jelito z powłokami brzusznymi, przez które mocz i/lub zawartość jelit będzie się gromadzić w worku lub workach umieszczonych po zewnętrznej stronie brzucha.