A -
B -
C -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
J -
K -
L -
M -
N -
O -
P -
R -
S -
T -
U -
W -
Z
UREAPLAZMY
najmniejsze, prymitywne bakterie, które są zdolne do namnażania pozakomórkowego na komórkach nabłonka. Charakterystyczny jest dla nich brak ściany komórkowej. U mężczyzn może być sprawcą nierzeżączkowego zapalenia cewki moczowej i niebakteryjnego zapalenia gruczołu kroków ego. 10-20% wszystkich tzw. niebakteryjnych przypadków zapalenia stercza powodowane jest przez U. W kobiecych drogach rodnych U. może być wyizolowana przy ropniach gruczołu Bartholina, przy zapaleniu jajowodów, przy zakażeniach jajników i zapaleniach zatoki Douglasa, przy zakażeniach proaborcyjnych jak również przy łagodnych zakażeniach krwi po poronieniach i przy porodzie. Związek przyczynowy między zakażeniem i męską oraz kobiecą niepłodnością, poronieniami samoistnymi i przedwczesnymi porodami, jak również hipotrofią, czyli cechami opóźnienia rozwoju płodu i małą masą ciała w okresie noworodkowym (neonatalnym) jest uznany za prawdopodobny. Przyszłe matki mogą być nosicielkami U. wrodzonej, bądź też nabytej z powodu infekcji. Zakażenie U. może prowadzić do takich problemów jak spontaniczne poronienia lub przedwczesny poród. U. mogą być również przeniesione na zdrowego noworodka w trakcie porodu. Tego typu infekcja może prowadzić, szczególnie w przypadku wcześniaków, do przewlekłych chorób płuc. Przeprowadzone na temat tej zależności badania wykazały, że u niemowląt z kaszlem w jednej trzeciej przypadków U. była zlokalizowana w gardle, a jej usunięcie z tych okolic poprawiało obraz kliniczny choroby. W każdym z pozytywnych przypadków U. znajdowała się w drogach moczowych matki, co u samej matki nie powodowało niemal żadnych symptomów chorobowych.