TARŃ DWUDZIELNA

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

TARŃ DWUDZIELNA

(spina bifida); zaburzenie zamknięcia kanału kostnego kręgosłupa. Jedna z najcięższych wad cewy nerwowej najczęściej umiejscowiona w odcinku lędźwiowym kręgo­słupa. Powstająca przepuklina rdzeniowa zawiera opony, również rdzeń kręgowy. Poniżej zajęte­go poziomu u płodu występują porażenia, licz­ne wady układu kostno-mięśniowego, porażenie pęcherza moczowego, nietrzymanie stolca. Tarń dwudzielną można rozpoznać w życiu płodo­wym - prenatalnie. Oznacza się stężenie alfa feto-proteiny w płynie owodniowym pobranym drogą amniocentezy. Leczenie musi być komplekso­we, prowadzone przez zespół wielu specjalistów - neurochirurga, urologa, ortopedy, pediatry. Ro­kowanie w wypadku wystąpienia licznych wad, przy uogólnionym niedowładzie, jest niekorzyst­ne - kończy się z reguły śmiercią z powodu nie­wydolności nerek (—> rozszczep kręgosłupa).