tkanka krwiotwórcza; wytwarzanie krwinek białych i płytek krwi rozpoczyna się w szpiku w 5 miesiącu rozwoju płodowego, krwinek czerwonych w 7 miesiącu. U noworodków wytwarzanie krwinek czerwonych zachodzi głównie w szpiku, niemal we wszystkich kościach organizmu. Szpik czerwony u dorosłych przekształca się stopniowo w żółty. W dojrzałym szkielecie krwinki wytwarza jedynie szpik zawarty w kręgach, żebrach, kościach czaszki, miednicy i częściach bliższych kości udowych. Szpik żółty (tkanka tłuszczowa) zachowuje jednak, w razie potrzeby, zdolność podjęcia hemopoezy. Wytwarzanie krwinek w szpiku zaledwie zaspokaja normalne potrzeby organizmu, przy większym zapotrzebowaniu np. po krwotoku, dochodzi do intensywnego wytwarzania komórek krwi w wątrobie i śledzionie - hemopoeza pozaszpikowa. Poza czynnością krwiotwórczą szpik zawiera makrofagi, usuwające z krążenia stare lub uszkodzone krwinki czerwone na drodze fagocytozy. Szpik odgrywa także podstawową rolę w działaniu układu odpornościowego. Jest miejscem dojrzewania limfocytów B wytwarzających przeciwciała. Szpik unaczyniony jest przez gałęzie szpikowe tętnią' odżywczej kości, także przez naczynia okostnej i z mięśni otaczających kość. Sieć naczyń włosowatych uchodzi do szeregu cienkościennych naczyń zatokowych - sinusoidów. Zatoki szpiku wysłane są komórkami śródbłonka, w niektórych miejscach cytoplazma tych komórek jest tak cienka, że dojrzałe komórki krwi mogą przechodzić do krążenia.