A -
B -
C -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
J -
K -
L -
M -
N -
O -
P -
R -
S -
T -
U -
W -
Z
SKOLIOZA
boczne skrzywienie kręgosłupa; może mieć charakter idiopatyczny, być wadą wrodzoną lub występować u chorych z porażeniem mózgowym, mielodysplazją, dystrofią mięśniową i innymi schorzeniami (tzw. skolioza nerwowo-mięśniowa). Skolioza wrodzona spowodowana jest nieprawidłowościami rozwoju kręgów: uszkodzenia segmentacji kręgów, zaburzenia ich formowania. U około 20% chorych ze skoliozą wrodzoną występują anomalie układu moczowego, u 10-15% wrodzone wady serca. Leczenie tego typu skolioz na ogół jest operacyjne i polega na usztywnieniu kręgosłupa. Skolioza idiopatyczna dzieli się na S. niemowlęcą, młodzieńczą i dorastających. Skolioza dziecięca występuje częściej u chłopców, w odcinku piersiowym lub piersiowo-lędźwiowym. Większość mija samoistnie, a około 85% nie ulega progresji. Przy skrzywieniu ponad 35° rozpoczyna się leczenie odpowiednimi gorsetami, progresja mimo takiego sposobu postępowania jest wskazaniem do leczenia operacyjnego. W skoliozie młodzieńczej, pojawiającej się między 3 a 10r.ż. przy skrzywieniach do 25° można stosować tylko ćwiczenia, powyżej tych wartości wymagane jest leczenie gorsetami aż do zakończenia wzrostu, jeśli skolioza postępuje pomimo leczenia gorsetem konieczne jest leczenie operacyjne.