A -
B -
C -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
J -
K -
L -
M -
N -
O -
P -
R -
S -
T -
U -
W -
Z
ROZMIĘKANIE CHRZĄSTKI
chondromalacia; choroba polegająca na rozpulchnieniu, spluszowaceniu (rozdzieleniu się na słupki na podobieństwo włosów od szczotki) oraz powstawaniu szczelin i ubytków chrząstki stawowej. Jest odmianą zwyrodnienia chrząstki. Choroba dotyczy zwłaszcza chrząstki stawowej pokrywającej rzepkę. Występuje głównie u młodzieży, a szczególnie często u kobiet w wieku 1 7 do 24 lat. Przyczną choroby może być uraz lub czynniki przewlekle uszkadzające chrząstkę, np. przemieszczanie się rzepki w jej nawykowych zwichnięciach lub słabo uchwytnych klinicznie podwichnięciach. Wytrzymałość mechaniczna takiej chrząstki jest osłabiona, jej zdolność do absorpcji energii maleje i w efekcie dochodzi do drażnienia leżącej poniżej kości. Prowadzi do reakcji zapalnej z obrzękiem i bólu. Większość chorych odczuwa dyskomfort w przedniej części stawu kolanowego, szczególnie nasilony przy długim siedzeniu w jednej pozycji. Silniejsze przypieranie rzepki do kości udowej jak np. podczas przysiadu czy klękania powoduje ostry ból. Bolesność nasila się także podczas schodzenia ze schodów. W diagnostyce ważne jest badanie kliniczne, ultrasonografia i rezonans magnetyczny obrazujące grubość chrząstki. Specjalną rolę odgrywa operacja diagnostyki artroskopowej. Leczenie jest zależne od przyczyny wywołującej R. i polega na jej usunięciu. W innych przypadkach wystarczają odpowiednie ćwiczenia mięśni uda, niekiedy niesterydowe leki przeciwzapalne oraz leki chondroprotekcyjne. Dodatkowo istotny wpływ mogą mieć niektóre zabiegi fizjoterapeutyczne.