A -
B -
C -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
J -
K -
L -
M -
N -
O -
P -
R -
S -
T -
U -
W -
Z
REPERFUZYJNY ZESPÓŁ
uszkodzenie należ? ce do najczęstszych powikłań reperfuzji. Nagłe przywrócenie napływu utlenowanej krwi do niedokrwionych mięśni prowadzi do wytwarzaniai uwalniania wolnych rodników tlenowych, a wtórnie - do uszkodzenia komórek. Jeśli się nie spodziewa lub nie rozpozna tego powikłania, może się szybko rozwinąć zespół uciskowy przedziałów mięśniowych i martwica mięśni. Leczenie polega na nacięciu powięzi (fascjotomia). Zapobieganie uszkodzeniom reperfuzyjnym jest tematem wielu badań eksperymentalnych, ale dotychczas nie znaleziono skutecznego leczenia farmakologicznego do stosowania w praktyce klinicznej. Do odległych powikłań należy też utrzymywanie się upośledzenia czucia i funkcji motorycznej. Najczęstszą postacią przetrwałych zaburzeń nerwowych jest polineuropatia, ale opisywano również uszkodzenia pojedynczych nerwów. Do objawów uszkodzenia nerwów należą zaniki krótkich mięśni stopy połączone z bolesnymi dysestezjami, czego efektem są zaburzenia chodu. Leczenie polega na stosowaniu leków uśmierzających ból, butów ortopedycznych i fizjoterapii do chwili poprawy funkcji neuromotorycznych. Może to wymagać wielu miesięcy intensywnego leczenia.