chorobą, w której dominującym objawem jest przejściowe zblednięcie lub sinica skóry, dotycząca najczęściej palców (rzadko nosa lub języka) wynikające ze skurczu drobnych tętniczek. Występuje najczęściej u kobiet. Epizody skurczu naczyń trwają od kilku minut do godzin, ale rzadko są na tyle silne, żeby spowodować martwicę tkanek. Przy długo trwającej chorobie Raynauda skóra palców staje się gładka, błyszcząca i napięta, z zanikiem tkanki podskórnej (twardzina skóry palców). Na koniuszkach palców mogą pojawić się małe, bolesne owrzodzenia. Podobieństwo cech klinicznych R. do migrenowych bólów głowy, dusznicy bolesnej oraz nadciśnienia płucnego wskazuje na wspólny mechanizm skurczu naczyń w nadwrażliwym łożysku naczyniowym, zależny w znacznej mierze od prostaglandyn. Próg, po którym następuje obkurczenie naczyń jest w R. obniżony przez wszystkie czynniki pobudzające współczulny, autonomiczny układ nerwowy lub powodujące uwolnienie katecholamin (np. stres), szczególnie w połączeniu z lokalnym ochłodzeniem. Ogrzewanie rąk szybko przywraca naturalną barwę skóry oraz czucie. Podczas napadu rzadko pojawia się ból, natomiast drętwienia są typowe. Charakterystyczne jest obustronne występowanie objawów i brak chorób ogólnoustrojowych (—> Raynauda objaw). W łagodnie przebiegającej chorobie zaleca się unikanie wyziębiania ciała i rąk oraz stosowanie łagodnych leków uspokajających. W niektórych przypadkach pomocna bywa psychoterapia (np. techniki relaksacyjne), a w przypadkach opornych operacyjna sympatektomia (przecięcie pni współczulnych).
Zobacz relację człowieka, któremu udało się odzyskać dobrą kondycję fizyczną, dzięki zwróceniu uwagi na prowadzony styl życia. Teraz ma nową energię, która pomaga mu realizować postawione przed sobą cele.
Andrzej Swakowski