POBIERANIE KRWI

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

POBIERANIE KRWI

proces uzyskiwania krwi do badań i przetoczeń. Do badania pobiera się krew obwodową, czyli uzyskaną z naczyń krwionośnych: żylnych, włośniczek, bądź tętnic. Badanie próbek krwi obejmuje ocenę elementów upostaciowanych krwi (krwinek czerwonych, krwinek białych i płytek) oraz składu osocza. Badanie elementów upostaciowanych może dotyczyć: morfologii z liczbą płytek, rozmazu krwi obwodowej oraz specjalnych własności krwinek np. aktywności enzymatycznej. Badanie osocza polega na ocenie stężeń poszczególnych jego składników, zarówno patologicznych, jak i prawidłowych. Krew oceniać, można też pod kątem zawartości bakterii (posiew) i wirusów (hodowla). Krew do badania jest pobierana w pozycji siedzącej, a u osób szczególnie wrażliwych w pozycji leżącej. W zależności od rodzaju wykonywanej analizy, bądź też możliwości R, do badania pobiera się krew żylną, włośniczkową lub tętniczą. Najczęściej pobiera się krew żylną. W przypadku pobrania krwi jednorazowo, zwykle nakłuwa się żyły kończyny górnej, w okolicy zgięcia łokciowego, rzadziej grzbietu dłoni lub przedramienia. Coraz powszechniej stosuje się do pobierania krwi specjalny rodzaj igieł i probówek próżniowych. W przypadku, gdy krew ma być pobierana w krótkich odstępach czasu, do nakłucia używa się specjalnego rodzaju igły z cewnikiem (kaniulą) typu wenflon. Do nakłucia celem pobrania krwi do analizy wykorzystuje się żyły grzbietu ręki lub przedramienia z dala od okolicy stawu (umożliwia pacjentowi pewną swobodę ruchów kończyną). Krew żylną wykorzystuje się do wszystkich analiz laboratoryjnych, z wyjątkiem badania gazometrycznego. Krew włośniczkową pobiera się pacjentowi z płatka usznego lub opuszki palca, najczęściej czwartego lub piątego.