ogólne określenie zmian skórnych w przebiegu różnego rodzaju skaz krwotocznych (np. R małopłytkowa, R gnilcowa). Występuje w postaci pojedynczych lub zlewających się wybroczyn. Może być odmianą skazy krwotocznej naczyniowej (wynika z defektu ściany naczyń krwionośnych). Nadmierna kruchość naczyń (R zwykła) jest najczęstszym typem skazy naczyniowej. Dotyczy częściej kobiet i prowadzi do spontanicznego powstawania wylewów krwawych (sińce, krwiaki) w obrębie ud, pośladków, podudzi i ramion. Badania laboratoryjne układu krzepnięcia nie wykazują odchyleń od normy. Nie jest znane specyficzne leczenie. Plamica starcza dotyczy osób w wieku podeszłym, szczególnie po nadmiernym nasłonecznieniu. Objawia się purpurowo-czerwonymi wybroczynami na wyprostnej powierzchni rąk i przedramion, pozostawiającymi brązowe przebarwienia wskutek odkładania się hemosyderyny. Skóra jest często cienka i atroficzna (pergaminowa), brak skutecznego leczenia. Plamica (choroba) Henocha-Schoenleina prawdopodobnie jest wywołana odczynem uczuleniowym po infekcji paciorkowcowej z przewlekłym stanem zapalnym drobnych naczyń skóry, stawów, nerek i przewodu pokarmowego. Występuje przede wszystkim u małych dzieci, często poprzedzona ostrym zakażeniem dróg oddechowych. Podstawowym objawem jest pojawienie się wysypki krwotocznej na skórze wyprostnych powierzchni kończyn dolnych i górnych, oraz na pośladkach. Zmiany rozpoczynają się jako niewielkie ogniska pokrzywki, które stopniowo twardnieją. Większość chorych ma gorączkę i bóle wielostanowe oraz obrzęki rąk i stóp. Ze strony przewodu pokarmowego pojawiają się bóle brzucha, smoliste stolce, a z układu moczowego: krwiomocz i białkomocz. Choroba przebiega rzutami, ustępuje zwykle po ok. 4 tyg., bez poważnych następstw. Leczenie jest objawowe, bez wpływu na przebieg choroby. R pojawiają się także jako objaw dysproteinemii oraz uczulenia na własne erytrocyty (zespół Gardnera-Diamonda).