OTĘPIENIE

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

OTĘPIENIE

clemencja; ogólne określenie dotyczące utraty nabytych zdolności intelektualnych,
głów nie pamięci, zaburzeń spostrzegania, trudności w doborze słów, uniemożliwiającej choremu codzienne życie. Choroba rozwija się powoli, postępują nieodwracalne zaburzenia mowy, niemożność rozpoznawania przedmiotów, obniżenie sprawności intelektualnej. Otępienie globalne dotyczy wszystkich czynności psychicznych. Otępienie lakunarne dotyczy jedynie wybranych czynności. O. charakteyzuje się chwiejnością uczuciową, łatwą zmianą nastroju pod wpływem niewielkich bodźców. Objawy te obserwuje się w chorobach organicznych mózgu, miażdżycy, kile. Otępienie alkoholowe polega na znacznym osłabieniu czynności intelektualnych, pamięciowych, uczuciowości. Występuje w wyniku przewlekłego zatrucia alkoholem, najczęściej po przebyciu delirium tremens (—» alkoholizm). Otępienie rzekome jest to naiwne, dziecięce zachowanie, brak możliwości odpowiedzi na proste pytania, naprzemienny płacz i śmiech. Świadomość u tych chorych bywa upośledzona.