A -
B -
C -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
J -
K -
L -
M -
N -
O -
P -
R -
S -
T -
U -
W -
Z
NIETRZYMANIE STOLCA
pełna kontrola defekacji to zdolność dowolnego/mimowolnego powstrzymania parcia stolca i lub gazów, niezależnie od konsystencji, aż do chwili wypróżnienia. Utrata tej zdolności to nietrzymanie stolca. W populacji europejskiej częstość tego schorzenia w granicach 1,5-7,8%. Dwukrotnie częściej dotyczy ono osób powyżej 65 r.ż. i kobiet. Przyczyny: czynniki psychogenne: niechęć do korzystania z publicznych toalet, trudności w korzystaniu z toalety, czynniki anatomiczne i czynnościowe: bolesne wypróżniania lub szczelina odbytu, osłabione napięcie mięśniowe, zwoniona motoryka jelit, zwężenia odbytu, choroba nosi nazwę obrzęku płuc. Długo trwająca niewydolność lewokomorowa jest przyczyną postępującej niewydolności prawokomorowej. Przyczyną niewydolności prawokomorowej może być również zwężenie lewego ujścia żylnego, zwężenie tętnicy płucnej, rozedma płuc, przewlekły nieżyt oskrzeli. Ostra niewydolność prawokomorowa rozwija się w zatorze tętnicy płucnej. Dominującym objawem niewydolności prawokomorowej są obrzęki obwodowe, powiększenie wątroby, śledziony, gromadzenie się płynu w jamach ciała (opłucnej, otrzewnej, osierdziu). Dochodzi do zwolnienia przepływu obwodowego krwi ze wzmożonym zużyciem tlenu przez tkanki i wzrostem poziomu hemoglobiny. Niewydolność oddechowa zaburzenie podstawowej czynności układu oddechowego, którą jest wymiana tlenu i dwutlenku węgla. Proces ten określany jest jako oddychanie zewnętrzne. Jest to stan, którym dochodzi do upośledzenia wymiany gazowej w płucach, w wyniku czego następuje obniżenie ciśnienia parcjalnego tlenu, a podwyższenie ciśnienia parcjalnego dwutlenku węgla we krwi tętniczej. Klasyfikacja niewydolności oddechowej opiera się na kryteriach czasu, szybkości narastania zaburzeń w składzie gazów krwi tętniczej (badaniu gazometrycznym). Ostrą niewydolność oddychania rozpoznaje się w wielu jednostkach chorobowych, np. zespole ostrej niewydolności oddychania (ARDS), kardiogennym obrzęku płuc, zaostrzeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. W przypadku przewlekłego narastania zaburzeń gazometrycznych objawy mogą narastać przez kilka miesięcy, lat. Do najczęstszych przyczyn narastania niewydolności oddechowej przewlekłej zalicza się przewlekłą obturacyjną chorobę płuc. Niewydolności oddychania jest wynikiem upośledzenia czynności płuc prowadzącego do hipoksemicznej niewydolności oddychania lub uszkodzeniem mięśni oddechowych prowadzącym do wentylacyjnej niewydolności oddychania. Niewydolność hi-poksemiczna cechuje się obniżonym ciśnieniem parcjalnym tlenu, zwiększoną różnicą ciśnień pęcherzykowo-włośniczkową, prawidłowym lub obniżonym ciśnieniem parcjalnym dwutlenku węgla. Jest ona wynikiem uszkodzenia miąższu płuc. Postacią ostrą hipoksemicznej niewydoności oddechowej jest obrzęk płuc, niewydolność lewej komory serca, choroby żył płucnych, wstrząs septyczny, pourazowa niewydolność płuc, tonięcie. Niewydolność wentylacyjna (hiperkapniczna) cechuje się wysokim poziomem dwutlenku węgla, przy prawidłowej różnicy ciśnień pęcherzykowo-włośniczkowej. Jest prze-jawem uszkodzenia pompy wentylującej płuca. Następuje w wyniku uszkodzenia OUN, chorób neurologiczno-mięśniowych, ograniczenia ruchomości klatki piersiowej, ciężkiej obturacji dróg oddechowych. Prawidłowa wymiana gazowa w płucach może być zaburzona w wyniku zmniejszenia stężenia tlenu we wdychanym powietrzu, zmniejszenia przepływu krwi w płucach, upośledzenia dyfuzji pęcherzykowo-włośniczkowej. Do najważniejszych czynników pozapłucnych należy niewydolność krążenia, zwiększone zapotrzebowanie metaboliczne ustroju na tlen. W każdym przypadku niewydolności oddychania poza leczeniem farmakologicznym należy rozważyć wskazania do leczenia tlenem. Niewydolność szyjki macicy - rozwieranie się kanału szyjki macicy ciężarnej, co grozić może poronieniem lub porodem przedwczesnym, najczęściej w drugim trymestrze. Przyczynami mogą być: uszkodzenie mięśniówki szyjki macicy, wady wrodzone. W czasie ciąży leczenie polega na założeniu okrężnego szwu wokół szyjki macicy i zalecenie ciężarnej bezwzględnego leżenia. Niewydolność wielonarządowa - nakładające się wypadanie funkcji układu oddechowego, krzepnięcia, wydalniczego, pokarmowego, krążenia i innych w przebiegu leczenia następstw ciężkiego urazu, wstrząsu lub uogólnionego zakażenia. N.W jest główną, późną, przyczyną zgonów chorych po mnogich obrażeniach ciała.