A -
B -
C -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
J -
K -
L -
M -
N -
O -
P -
R -
S -
T -
U -
W -
Z
NEUROLEPTYKI
grupa leków, które znoszą podstawowe objawy niezależnie od przyczyny choroby. Stosowane są w leczeniu schizofrenii, łagodzeniu objawów pobudzenia psychoruchowego, manii, depresji, psychozach urojeniowych oraz psychozach wywołanych organicznym uszkodzeniem OUN. Leki neuroleptyczne dzieli się na: pochodne fenotiazyny (chloropromazyna, flufenazyna), butyrofenony (haloperidol), tioksanteny (chlorprotyksen), inne: benzamidy i dibenzoazepiny. Do najczęstszych objawów ubocznych przy stosowaniu leków neuroleptycznych zalicza się objawy ze strony układu pozapiramidowego (parkinsonizm szybkie drżenie spoczynkowe i zamiarowe, sztywność mięśniowa; dystonie nienormalne układanie lub skurcz mięśni głowy, szyi, kończyn lub tułowia; dyskinezy - mimowolne, rytmiczne ruchy języka, szczęki, żuchwy lub kończyn; akatyzja poczucie niepokoju nie pozwalające choremu siedzieć lub stać spokojnie). Wśród innych objawów ubocznych po stosowaniu leków neuroleptycznych wyróżnia się spadek ciśnienia tętniczego krwi, tachykardię, zaparcia, suchość błon śluzowych, dreszcze i poty.