MONONUKLEOZA

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

MONONUKLEOZA

choroba zakaźna wywołana przez wirusa EpsteinaBarr (EBV), charakteryzująca się gorączką, zapaleniem gardła i powiększeniem węzłów chłonnych, z towarzyszącym wzrostem ilości limfocytów we krwi. EBV jest powszechny, bytuje w nosogardzieli naczelnych. Wirus atakuje głównie limfocyty B stymulując je do odpowiedzi immunologicznej. Początkowe zakażenie może nastąpić w każdym wieku, około 50% dzieci przechodzi je przed ukończeniem 5 roku życia. Po zakażeniu wirus przebywa w ustroju przez całe jego życie i jest okresowo uwalniany z nosogardzieli. Ostre objawy zakażenia to: zmęczenie, gorączka (głównie wieczorem - do 40°C), zapalenie gardła, powiększenie obwodowych węzłów chłonnych (najczęściej szyjnych). W ok. 50% przypadków stwierdza się powiększenie śledziony. Powikłania choroby występują rzadko, ale mogą mieć katastrofalne następstwa. Ze strony ośrodkowego układu nerwowego mogą wystąpić: zapalenie mózgu, padaczka, zespół Guillaina-Barreg, neuropatia obwodowa i psychozy, ze strony układu krążenia: pęknięcie śledziony, niedokrwistość hemolityczna i małopłytkowość. Może dochodzić także do niewydolności wątroby. Różnicowanie z zakażeniami bakteryjnymi odbywa się na podstawie badań laboratoryjnych. Infekcja jest zazwyczaj samoograniczająca się, ale czas jej trwania jest zmienny. Faza ostra trwa około
2 tygodni, jednak objawy zmęczenia ustępują dopiero po kilku następnych tygodniach. Leczenie jest ogólnie wzmacniające z dodatkiem środków przeciwgorączkowych i przeciwzapalnych.