MECHANORECEPTORY
A - B -
C - D -
E - F -
G - H -
I - J -
K - L -
M - N -
O - P -
R - S -
T - U -
W - Z
np. leniwca), inne o wzajemnym położeniu różnych części ciała względem siebie (informacja o zasadniczym znaczeniu we wszystkich formach lokomocji i skoordynowanych ruchach), rejestrują informację dotyczącą m.in. kształtu, faktury, wagi rozmaitych obiektów i o ich rozmieszczeniu w otoczeniu, wpływają na czynność organów wewnętrznych dostarczając informacji o wypełnieniu żołądka, odbytnicy, pęcherza moczowego, ciśnieniu krwi itd. Absorbują one energię bodźców docierających z otoczenia i przetwarzają ją w procesie transdukcji w energię elektryczną (potencjał receptorów)'). Najprostszymi M. są wolne zakończenia nerwów w skórze (reakcja na ból), pobudzane przez kontakt skóry z jakimkolwiek przedmiotem. Nieco bardziej skomplikowany jest receptor dotykowy, położony u podstawy włosa. Pobudzany jest pośrednio poprzez zginanie lub zmianę pozycji włosa (aktywne są tylko wtedy, gdy włos się porusza zwane są, więc receptorami fazowymi). Inne receptor)' rozmieszczone są swobodnie w skórze i innych tkankach składają się z zakończenia nerwowego otoczonego rożnie skonstruowanymi tkankami modulującymi bodziec. M. mogą się adaptować do stałego bodźca, co skutkuje zaprzestaniem wysyłania potencjału pomimo ciągłego działania bodźca np. ciałka Paciniego reagujące na ucisk.
MECHANORECEPTORY
narządy zmysłów reagujące na zmiany energii mechanicznej: dotyk, ucisk, ciśnienie, ciążenie, rozciąganie (dilatore-ceptory) i zmiana położenia (ruch). Do grupy tej należą: receptory dotyku (ciałka Paciniego, ciałka Meissnera, organy końcowe Ruffiniego, krążki Merkela), proprioceptory (położone w mięśniach, ścięgnach i stawach umożliwiające ocenę pozycji całego ciała i jego poszczególnych fragmentów), błędnik i kanały półkoliste ucha. M. umożliwiają zachowanie właściwej pozycji ciała w stosunku do wektora siły grawitacji (inna pozycja jest właściwa dla człowieka, a inna dlanp. leniwca), inne o wzajemnym położeniu różnych części ciała względem siebie (informacja o zasadniczym znaczeniu we wszystkich formach lokomocji i skoordynowanych ruchach), rejestrują informację dotyczącą m.in. kształtu, faktury, wagi rozmaitych obiektów i o ich rozmieszczeniu w otoczeniu, wpływają na czynność organów wewnętrznych dostarczając informacji o wypełnieniu żołądka, odbytnicy, pęcherza moczowego, ciśnieniu krwi itd. Absorbują one energię bodźców docierających z otoczenia i przetwarzają ją w procesie transdukcji w energię elektryczną (potencjał receptorów)'). Najprostszymi M. są wolne zakończenia nerwów w skórze (reakcja na ból), pobudzane przez kontakt skóry z jakimkolwiek przedmiotem. Nieco bardziej skomplikowany jest receptor dotykowy, położony u podstawy włosa. Pobudzany jest pośrednio poprzez zginanie lub zmianę pozycji włosa (aktywne są tylko wtedy, gdy włos się porusza zwane są, więc receptorami fazowymi). Inne receptor)' rozmieszczone są swobodnie w skórze i innych tkankach składają się z zakończenia nerwowego otoczonego rożnie skonstruowanymi tkankami modulującymi bodziec. M. mogą się adaptować do stałego bodźca, co skutkuje zaprzestaniem wysyłania potencjału pomimo ciągłego działania bodźca np. ciałka Paciniego reagujące na ucisk.