schorzenie odzwierzęce; zwykle do zakażenia dochodzi na skutek kontaktu uszkodzonej skóry z tkankami zwierząt domowych lub ich odchodami. Chorobę wywołują bakterie Leptospira icterohaemorrhagiae lub Leptospira canicola, przedostające się do organizmu człowieka przez drobne ubytki naskórka (otarcia, skaleczenia), błonę śluzową jamy nosowej lub jamy ustnej. Do zakażenia może również dojść podczas pływania w wodzie zawierającej bakterie leptospiry. Leptospira icterohaemorrhagiae - wywołuje żółtaczkę zakaźną (wywołaną prze rozpad (hemolizę) czerwonych ciałek krwi) zwaną również chorobą Weila (zespół Weila). Objawy schorzenia rozwijają się zwykle około jednego do dwóch tygodni od momentu zakażenia. Choroba ma ostry początek z gorączką (gorączka canicola - temperatura przekracza zwykle 39°), silnymi bólami mięśniowymi, dreszczami, utratą apetytu, wymiotami. Leptospiry osiadają w wątrobie wywołując zmiany zapalne, uszkadzają miąższ wątroby i prowadzą do żółtaczki. Leptospiroza canicola - jeden z najczęściej występujących serotypów leptospir, rozprzestrzeniający się na drodze bezpośredniej wśród u psów. Leptospira canicola wywołuje tyfus psi, zwany również chorobą sztutgardzką. Leptospiry umiejscawiają się w nerkach. Typowe objawy to; znaczne pragnienie, wymioty, biegunka ze skrzepami krwi. Leczenie polega na podawaniu antybiotyków: doksycykliny lub ampicyliny. W przypadkach przebiegających z żółtaczką podaje się penicylinę lub amoksycylinę w postaci dożylnej.