A -
B -
C -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
J -
K -
L -
M -
N -
O -
P -
R -
S -
T -
U -
W -
Z
KRĘCZ KARKU
(torticollis), kręcz szyi; wrodzone lub nabyte skośne ustawienie głowy (pochylenie głowy na stronę chorą, a podbródka na stronę zdrową). Wrodzony K.S., może być spowodowany zmianami układu szkieletowego (zespół Kip-pela-Feila) lub mieć postać mięśniopochodną. Wrodzony mięśniopochodny kręcz szyi jest najczęstszą przyczyną kręczu u niemowląt i młodszych dzieci. Przyczyna nie jest całkowicie znana, jedna z hipotez sugeruje, że przyczyną kręczu jest zespół ciasnoty powięziowej szyi powstający jako rezultat urazu tkanek miękkich szyi w czasie porodu, prowadzący do degeneracji włókien mięśniowych. W przypadku nieleczenia w ciągu pierwszego roku życia mogą pojawić się odkształcenia czaszki i twarzy. K.S. nabyty: występuje przy ostrym zespole kręgosłupa szyjnego, w wadach wzroku - w celu uniknięcia podwójnego widzenia wywołanego zaburzeniem ruchomości gatek ocznych, tzw. bliznowaty K.S. głównie po oparzeniach. Wyróżnia się również tzw. K.S. spastyczny, neurogenny - mimowolne ruchy mięśni szyi po stronie przeciwnej do skrętu podbródka. Leczenie K.S. winno być kompleksowe: zachowawcze - tizykoterpia, kołnierze lub operacyjne.