KOENZYM

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

KOENZYM

termostabilny, małocząsteczkowy komponent organiczny konieczny do uzyskania aktywności enzymów. Bez tego czynnika wiele enzymów jest nieaktywnych. Koenzymy w większości łączą się z enzymami za pomocą wiązań niekowalentnych. Enzymy, które wymagają udziału koenzymów katalizują np. reakcje oksydoredukcyjne. Koenzymy działają jako czynniki przenoszące określone grupy funkcyjne. Współudział koenzymu w reakcjach zwiększa ich znaczenie fizjologiczne. Koenzymy mogą być klasyfikowane zależnie od grupy, której przeniesienie ułatwiają. Wiele koenzymów jest pochodnymi wit. B i monofosforanu adenozyny. Koenzym A - (CoA); jest przenośnikiem grup acylowych w reakcjach cyklu kwasu cytrynowego, utleniania i syntezy kwasów tłuszczowych oraz reakcji acetylacji (np. leków) i syntez)' cholesterolu. Koenzym A jest aktywną postacią kwasu pantotenowego, powstającego z połączenia kwasu pantoinowego z B-alaniną. Koenzym Q - (CoQ), ubichinon; jest składnikiem lipidów mitochondrialnych. Jego struktura jest bardzo podobna do wit. K i wit. E. W mitochondriach koenzym Q występuje w nadmiarze, względem pozostałych elementów łańcucha oddechowego. Działa jako ruchomy element łańcucha oddechowego łączący nieruchome kompleksy. Łączy on, jako przenośnik, flawoproteiny z cytochromem B, białkiem o najwyższym potencjale w łańcuchu cytochromowym.