KAŁ

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

KAŁ

stolec, odchody, ekskrementy, fekalia; wydalina przewodu pokarmowego, powstająca w jelicie grubym, zawierająca do 80% wody. W jego składzie są niestrawione resztki pokarmowe, bakterie, śluz, nabłonki. Kał dobowy waży zwykle 100-250g. Kał ma barwę jasną lub ciemnobrązową. Szarobiały kał wydalany jest przez chorych z niedrożnością przewodów żółciowych i zależny jest od dużej zawartości tłuszczów. Czarny stolec występuje po doustnym podawaniu żelaza lub bizmutu, obecności w nim krwi lub uzależniony jest od składu pobieranego pokarmu (np. jagody). Zielonkawy stolec świadczy
o zawartości biliwerdyny żółty zawiera bilirubinę
i obserwuje się go w biegunkach. Charakterystyczna woń kału zależy od indoli i skatoli. Cuchnące stolce cechują biegunki tłuszczowe. W okresie doustnego stosowania antybiotyków kał najczęściej jest bezwonny. W przypadku chorób pasożytniczych wykrywa się w kale jaja pasożytów lub same pasożyty. Czasami przez powłoki można wyczuć pogrubiały stolec w jelicie grubym tzw. guz kałowy. Występuje on u osób obłożnie chorych, długo leżących, może być przyczyną dużych bólów brzucha a nawet niedrożności.





Zobacz również, zioła KAŁ: