A -
B -
C -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
J -
K -
L -
M -
N -
O -
P -
R -
S -
T -
U -
W -
Z
HIPOGLIKEMIA
niedocukrzenie; obniżenie stężenia glukozy poniżej 2,5mmol/l. Stan ten jest najczęściej następstwem nadmiernej odpowiedzi insulinowej na podwyższenie stężenia glukozy we krwi (hipoglikemia reaktywna). Rozróżnia się kilka typów tych reakcji: hipoglikemia reaktywna, samoistna o nieznanej etiologii, występuje w kilka godzin po spożyciu pokarmów; hipoglikemia u osób z cukrzycą typu 2 -uwalnianie insuliny następuje z opóźnieniem i przewyższa potrzeby organizmu; hipoglikemia w okresie pooperacyjnym, po wycięciu żołądka wwynikuzbytszybkiego przechodzenia pokarmu przez górny odcinek przewodu pokarmowego z zaburzeniami wchłaniania i wzrostem wydzielania insuliny - zespół poresekcyjny (dumping syndrom); hipoglikemia w wyniku rozwijania się guzów hormonalnie czynnych - wyspiaków, hipoglikemia w Ch. Addisona - w wyniku obniżenia hormonów przeciwstawnych do insuliny. Objawami hipoglikemii są w pierwszym okresie: przyśpieszenie czynności serca, pobudzenie układu współczulnego (bladość, wzmożona potliwość, uczucie głodu), pobudzenie ruchowe, dwojenie, splątanie. W późniejszym okresie występują: zaburzenia świadomości, stany maniakalne, śpiączka, drgawki toniczne związane z zaburzeniami metabolicznymi w układzie nerwowym, chory może sprawiać wrażenie nietrzeźwego. Długotrwałe stany głębokiej hipoglikemii mogą spowodować śmierć. Objawy ustępują po podaniu glukozy. U noworodków i niemowląt objawy bywają niecharakterystyczne. Najważniejsze przyczyny to nadmiar insuliny (przedawkowanie, gruczolak trzustki), niedobory enzymów podwyższających poziom glukozy, zaburzenia wchłaniania jelitowego, choroby wątroby i inne. Często występuje u wcześniaków lub noworodków z niską masą urodzeniową jako zjawisko przejściowe, w 1 -3 dobie życia. Przyczyną tego stanu są niedostateczne zapasu glikogenu wątrobowego i tłuszczu oraz niedojrzałość enzymatyczna, wzmożone zapotrzebowanie energetyczne.