HEIMLICHA ZABIEG
A - B -
C - D -
E - F -
G - H -
I - J -
K - L -
M - N -
O - P -
R - S -
T - U -
W - Z
piersiowej, tym samym wspomaga kaszel. Ratownik staje od tyłu za osobą dławiącą się i obejmuje ją pod pachami, kładąc jedną rękę zaciśniętą w pięść (powierzchnią od kciuka) w połowie odległości między pępkiem a wyrostkiem mieczyko-watym, drugą rękę kładzie na pierwszej - w takiej pozycji wykonuje silne uciśnięcia w kierunku do siebie i ku górze, co powoduje wzrost ciśnienia w klatce piersiowej. U nieprzytomnego dorosłego rękoczyn Heimlicha wykonuje się w inny sposób. Ratownik klęka nad poszkodowanym i przykłada powierzchnię dłoniową nadgarstka jednej ręki w połowie odległości między pępkiem, a wyrostkiem mieczykowatym, drugą rękę kładzie na pierwszej i wykonuje uciśnięcia w kierunku do głowy poszkodowanego i jego grzbietu. Zaleca się pięć uciśnięć w jednym cyklu. Jeśli próba usunięcia ciała obcego nie jest skuteczna, a upłynęło już 2-3 minuty (poszkodowany cały czas nie oddycha, czyli jest niedotleniony) należy rozważyć inne metody: próbę przepchnięcia ciała obcego głębiej - do jednego z oskrzeli, konikopunkcję (nakłucie błony pierścienno-tarczowej krtani) lub konikotomię (nacięcie błony pierściennotarczowej).
HEIMLICHA ZABIEG
-tzw. rękoczyn Heimlicha; jedna z najważniejszych procedur ratujących życie, gdy dochodzi do całkowitego zamknięcia dróg oddechowych (zadławienia) przez ciało obce. Rękoczyn ten zwiększa ciśnienie w klatcepiersiowej, tym samym wspomaga kaszel. Ratownik staje od tyłu za osobą dławiącą się i obejmuje ją pod pachami, kładąc jedną rękę zaciśniętą w pięść (powierzchnią od kciuka) w połowie odległości między pępkiem a wyrostkiem mieczyko-watym, drugą rękę kładzie na pierwszej - w takiej pozycji wykonuje silne uciśnięcia w kierunku do siebie i ku górze, co powoduje wzrost ciśnienia w klatce piersiowej. U nieprzytomnego dorosłego rękoczyn Heimlicha wykonuje się w inny sposób. Ratownik klęka nad poszkodowanym i przykłada powierzchnię dłoniową nadgarstka jednej ręki w połowie odległości między pępkiem, a wyrostkiem mieczykowatym, drugą rękę kładzie na pierwszej i wykonuje uciśnięcia w kierunku do głowy poszkodowanego i jego grzbietu. Zaleca się pięć uciśnięć w jednym cyklu. Jeśli próba usunięcia ciała obcego nie jest skuteczna, a upłynęło już 2-3 minuty (poszkodowany cały czas nie oddycha, czyli jest niedotleniony) należy rozważyć inne metody: próbę przepchnięcia ciała obcego głębiej - do jednego z oskrzeli, konikopunkcję (nakłucie błony pierścienno-tarczowej krtani) lub konikotomię (nacięcie błony pierściennotarczowej).