A -
B -
C -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
J -
K -
L -
M -
N -
O -
P -
R -
S -
T -
U -
W -
Z
DYSLEKSJA
zaburzenia czytania, obecne od urodzenia, upośledzające naukę słów i mogące powodować trudności językowe. Zakłóca ono u dziecka proces nauki czytania, mimo stwierdzenia u niego przeciętnej lub ponadprzeciętnej inteligencji, dostatecznej motywacji, możliwości edukacyjnych, prawidłowej ostrości zmysłów oraz zadowalających warunków społecznoekonomicznych. Trudności o typie D. związane są z nieprawidłowościami wykrywania, mieszania, zapamiętywania i analizy dźwięków. Wynikają one z wrodzonych niedoborów lub nieprawidłowości rozwoju układu nerwowego, które utrudniają integrację i współdziałanie różnych obszarów mózgu, zwraca również uwagę asymetria półkul mózgu. Najwyraźniejszy jest związek D. z lewą półkulą mózgu i częste występowanie rodzinne. U większości osób D. pozostaje nie rozpoznana do czasu zetknięcia się z nauką opartą na znakach (symbolach). Jednakże D. należy podejrzewać już u dzieci przedszkolnych wykazujących opóźnienie rozwoju mowy i trudności w zapamiętywaniu nazw liter, cyfr i kolorów. W okresie późniejszym osoby z D. zapominają lub mylą nazwy liter bądź słowa o podobnej strukturze. W wyniku tego litera „d" staje się „b", „m" staje się „w", „h-n", „do-od", „kos-sok". Dla potwierdzenia rozpoznania konieczne jest poddanie dziecka licznym testom psychologicznym, gdyż nie każde trudności w czytaniu są D. Leczenie jest długotrwałe i wielokierunkowe, gdyż czytanie jest złożoną czynnością łączącą rozpoznawanie i rozumienie słów z płynnym rozumieniem tekstu. Konieczne są specjalne techniki nauczania.