DWUNASTNICA

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

DWUNASTNICA

nieruchoma, przytwierdzona do tylnej ściany brzucha, stosunkowo krótka (około 30 cm) część jelita cienkiego. Ma kształt podkowy, wypukłością zwróconej na prawo. Anatomicznie dzieli się na: opuszkę, która jest najkrótszą częścią (za odźwiernikiem żołądka) i jednocześnie jest miejscem najczęstszego powstawania owrzodzeń, część zstępującą z dochodzącymi do niej przewodem żółciowym wspólnym i przewodem trzustkowym doprowadzającymi odpowiednie soki (żółć i sok trzustkowy), biegnącą ku dołowi na wysokości II kręgu lędźwiowego (pomiędzy prawą nerką a kręgosłupem), część poziomą biegnącą z prawa na lewo i po nieznacznym uniesieniu, po stronie lewej kręgosłupa silnym zgięciem ku dołowi przechodzi w jelito czcze. Na granicy obu powyższych naczynia krezkowe górne wychodząc spod trzustki krzyżują przednią ścianę D. Komórki błony śluzowej wydzielają do światła D. enzymy biorące udział w trawieniu, wydzielają też do krwioobiegu substancje 0 działaniu hormonalnym (gastryna, serotonina, somatostatyna, cholecystokinina itp.) wpływające przede wszystkim na czynność przewodu pokarmowego. Do dwunastnicy dochodzi przewód żółciowy i trzustkowy (często wspólnie). Błona śluzowa jelita cienkiego ma liczne fałdy zwiększające powierzchnię wchłaniania pokarmów, a także gruczoły trawienne.




Zobacz również, zioła DWUNASTNICA: