CYNK

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

CYNK

(Zn, zincum); pierwiastek chemiczny występujący w przyrodzie w niewielkich ilościach. Jest srebrzysto-szarym, kruchym metalem, dobrze przewodzącym ciepło i elektryczność. W organizmie człowieka występuje jako pierwiastek śladowy, głównie wewnątrzkomórkowe (znaczący udział w regulacji ekspresji genów). Jest składnikiem niektórych enzymów (np. anhydrazy węglanowej, dehydrogenazy alkoholowej), oraz insuliny. Warunkuje dobry stan skóry, prawidłowy wzrost i gojenie się ran. Dzienne zapotrzebowanie na cynk wynosi około 25 mg, większe stężenia (np. ze źle ocynkowanych opakowań) mogą wywołać zatrucie objawiające się wymiotami i biegunką. Gorączka spowodowana oparami metalu wywołuje uszkodzenie układu nerwowego i jest chorobą zawodową (gorączka odlewników mosiądzu, drgawki cynkowe). Jest składnikiem środków dezynfekcyjnych i zasypek stosowanych do gojenia zmian skórnych. Właściwości wysuszające, ściągające i przeciwzapalne ma maść cynkowa (zawierająca 10% tlenku cynku - ZnO). Stosowana jest w chorobach zapalnych skóry i oparzeniach twarzy. Właściwości lecznicze cynku znane były już w starożytnym Egipcie, gdzie stosowano go w formie maści cynkowej do leczenia ran. Dzisiaj wiemy, że pierwiastek ten niezbędny jest w organizmie do syntezy białek i kwasów nukleinowych oraz zachowania kodu genetycznego. Bez niego zmagazynowana w wątrobie witamina A, nie może zostać uwolniona. Cynk odgrywa ważną rolę w regulowaniu ciśnienia tętniczego krwi, poziomu cholesterolu, przyspiesza gojenie ran. Zapotrzebowanie na cynk u dorosłego człowieka waha się od 10 do 30mg/dobę. Najwięcej tego pierwiastka znajduje w mięsie ryb, wątrobie, żółtkach jaj, owocach morza, nasionach słonecznika, otrębach i innych produktach zbożowych.




Zobacz również, zioła CYNK: