CHARCOT JEAN MARTIN

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

CHARCOT JEAN MARTIN

(1825-1893); francuski lekarz klinicysta. Specjalista w zakresie neurologii. Od 1872 profesor anatomii patologicznej uniwersytetu w Paryżu. Od 1882 profesor kliniki chorób układu nerwowego w paryskim Szpitalu Salpetriere. Członek francuskiej Akademii Nauk i francuskiej Akademii Medycyny. Prowadził badania i wykłady dotyczące chorób układu nerwowego w specjalnie dla niego stworzonej klinice. Zajmował się zwłaszcza histerią, którą próbował leczyć hipnozą i sugestią. Interesował się także przyczynami i leczeniem padaczki, choroby Parkinsona, stwardnienia rozsianego i pląsawicy. Opisał kilka nowych neurologicznych jednostek chorobowych, m.in. chromanie przestankowe i stwardnienie zanikowe boczne rdzenia. Zajmował się także astmą, przewlekłym gośćcem stawowym, chorobami wieku starczego i wątroby. Jego główne dzieła to: Leçons cliniques sur les maladies du système nerveux ... oraz Leçons sur les localisations dans les maladies du cerveau et de la moelle épinière.