A -
B -
C -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
J -
K -
L -
M -
N -
O -
P -
R -
S -
T -
U -
W -
Z
CHAŁUBIŃSKI TYTUS
(1820-1889); lekarz i przyrodnik. W latach 1847-57 pracował w Szpitalu Ewangelickim w Warszawie. Od 1857 profesor Akademii Medyko-Chirurgicznej, a następnie Szkoły Głównej w Warszawie. Twórca warszawskiej szkoły internistycznej. Poza działalnością lekarską i dydaktyczną wydał wiele prac z dziedziny mineralogii, chemii i botaniki. Propagator wartości leczniczych i turystycznych Tatr i Zakopanego. Stał się pionierem klimatycznego leczenia gruźlicy w Polsce. Przeniósł się na stałe do Zakopanego, gdzie jako jeden z pierwszych zajmował się badaniem przyrody tatrzańskiej i kultury góralskiej. Był współzałożycielem Towarzystwa Tatrzańskiego. Zajmował się także działalnością społeczną. Jego główne dzieła medyczne to: Metoda wynajdywania wskazań lekarskich (w którym przedstawił metodologię myślenia lekarskiego), Plan leczenia i jego wykonanie.