A -
B -
C -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
J -
K -
L -
M -
N -
O -
P -
R -
S -
T -
U -
W -
Z
BEZDECH
zatrzymanie oddechu, które przedłużając się doprowadza do śmierci. Potencjalnie niebezpieczne są zespoły chorobowe, w trakcie których podczas snu dochodzi do nawracającego, o różnym czasie trwania, zatrzymania oddychania dającego mierzalne niedotlenienie krwi. Zaburzenia te mogą wynikać z przyczyny mechanicznej (blokada dróg oddechowych ograniczająca przepływ powietrza) lub z uszkodzenia mózgu i rdzenia przedłużonego jak np. w poliomyelitis (choroba Heine-Medina) i niektórych guzach tylnego dołu czaszki (móżdżku, rdzenia przedłużonego czy płatów potylicznych mózgu). Zupełnie inna jest przyczyna i przebieg bezdechu u wcześniaków. Bezdech występuje u wielu noworodków urodzonych przed 34 tygodniem ciąży, często już w 2-3 dni po urodzeniu. Prawdopodobnie jest to spowodowane niedojrzałością rdzeniowego ośrodka oddechowego. Może wystąpić konieczność aktywnego pobudzania jego czynności. W każdej sytuacji B. należy wykluczyć niedocukrzenie, krwotok wewnątrz czaszkowy i zakażenie. Wiotkość mięśni wcześniaka przyczyniać się może do powstania niedrożności dróg oddechowych (zapadanie się nasady języka prowadzące do zamknięcia nosogardzieli). W takiej sytuacji dochodzi do niedotlenienia pomimo ruchów oddechowych klatki piersiowej (prawidłowa stymulacja przez ośrodek oddechowy). Ważnym jest prawidłowe ułożenie noworodka z lekko odgiętą ku tyłowi głową oraz jego ciągłe monitorowanie. Zaburzenia o typie B. ustępują z reguły samoistnie, gdy noworodek osiągnie wiek około 37 tygodni życia płodowego.