A -
B -
C -
D -
E -
F -
G -
H -
I -
J -
K -
L -
M -
N -
O -
P -
R -
S -
T -
U -
W -
Z
ŻÓŁTACZKA
(icterusj; żółtawe zabarwienie skóry, błon śluzowych i narządów wewnętrznych, szczególnie wcześnie twardówki. Żółte zabarwienie spowodowane jest przechodzeniem barwników żółciowych (głównie bilirubiny) z krwi do tkanek. Rozróżnia się żółtaczki: przedwątrobową, spowodowaną nadmiernym wytwarzaniem bilirubiny (podwyższony poziom bilirubiny w surowicy krwi to hiperbilirubinemia), wątrobową, która może być wrodzona (wrodzona nieprawidłowa czynność komórki wątrobowej) np. żółtaczka wrodzona rodzinna Crigler-Najjara lub nabyta (np. w wirusowych zapaleniach wątroby, marskości wątroby, alkoholowym zapaleniu wątroby, zespole Dubina-Johnsona, zespole Rotora); pozawatrobową, cholestatyczną, zastoinową, spowodowaną nieprawidłowym odpływem żółci, wskutek zmian chorobowych wewnątrz wątroby - guz (rak głowy trzustki, przerzuty), choroby pasożytnicze (bąblowica), zapaleniem dróg żółciowych lub mechaniczną niedrożnością zewnątrz wątrobowych dróg żółciowych spowodowaną np. kamieniem żółciowym. Żółtaczka hemolityczna spowodowana jest nadmierną hemolizą erytrocytów np. po przetoczeniu obco grupowej krwi czy fizjologicznie u noworodków. Żółtaczka noworodków może być: fizjologiczna (pojawia się zwykle w 2 lub 3 dniu życia noworodka), noworodkowa ciężka (w następstwie niezgodności grupowej między matką a dzieckiem w zakresie grup ABO i Rh), przedłużona (trwająca dłużej niż 14 dni, głównie u wcześniaków wskutek niedojrzałości enzymatycznej wątroby, ale również przy nietolerancji pewnych leków zawartych w mleku matki, w niedoczynności tarczycy, toksoplazmozie, posocznicy).