ŻEBRA

A - B - C - D - E - F - G - H - I - J - K - L - M - N - O - P - R - S - T - U - W - Z

ŻEBRA

sprężyste listewki wchodzące w skład klatki piersiowej; są zbudowane częściowo z chrząstki, a częściowo z kości. Odchodzą obustronnie od kręgów piersiowych i bocznie wypukłym łukiem ograniczają jamę klatki piersiowej. U człowieka występuje 12 par żeber, choć czasem mogą pojawiać się żebra dodatkowe (szyjne lub lędźwiowe). Siedem górnych par żeber łączy się z przodu z mostkiem -są to tzw. żebra prawdziwe, natomiast pięć kolejnych par to tzw. żebra rzekome. Wśród żeber rzekomych, żebra ósme, dziewiąte i dziesiąte łączą się z wyżej położonym żebrem i łącznie z żebrem siódmym tworzą łuk żebrowy prawy i lewy. Najniżej położone żebra (dwunaste, jedenaste i czasem dziesiąte), kończą się swobodnie między' mięśniami brzucha są to tzw. żebra wolne. Każde żebro składa się z tylnej części kostnej i krótszej, przedniej części chrzestnej. Zebro kostne swym końcem tylnym kręgosłupowym, tworzy staw z powierzchnią stawową na trzonie odpowiedniego kręgu piersiowego. Koniec przedni mostkowy, łączy' się z chrząstką żebrową, która dochodzi do mostka. Żebro zawsze jest bardzo mocne, szerokie, silnie zagięte, zamyka górny otwór klatki piersiowej. Jest ono otoczone mocnymi grupami mięśni, w jego pobliżu znajduje się szereg ważnych struktur anatomicznych: splot ramienny, naczynia, osklepek opłucnej. Masywny uraz klatki piersiowej powodujący złamanie seryjne żeber lub wyłamanie okienka kostnego w ścianie klatki piersiowej powodują ciężkie zaburzenia oddychania. W wypadku pourazowej wiotkiej klatki piersiowej widoczne są gołym okiem tzw. paradoksalne ruchy klatki piersiowej, wyłamany fragment ściany klatki piersiowej zapada się przy wdechu, wysuwa przy wydechu.