|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
45 osób aktywnych przez ostatnie 5 minut. Dziś stronę odwiedziło 1288 osób.
|
|
|
|
|
|
Zioła z domowej apteki0 upiększających
i zdrowotnych właściwościach krwawnika pospolitego i koniczyny opowiada zielarka Grażyna Utratna
Krwawnik
Jest to roślina bardzo znana i łatwa do znalezienia. Rośnie głównie na nieużytkach, suchych łąkach, skrajach lasów i w przydrożnych rowach. Do zbioru nadają się rozkwitające kwiatostany wraz z pędem o długości ok. 25 cm. Okres zbioru to czerwiec - wrzesień. Ziele krwawnika suszymy rozwieszone w luźnych pęczkach, w przewiewnym i zacienionym miejscu. Przechowujemy w papierowych torbach.
Zastosowanie
Ze względu na wyjątkowe bogactwo substancji leczniczych, zawartych w krwawniku, ma on szerokie zastosowanie. O jednym z nich mów: już sama nazwa rośliny od wieków krwawnik uznawany był za roślinę
powstrzymującą krwawienia. Zarówno zewnętrzne, jak i wewnętrzne, np. z naczyń włosowatych w przewodzie pokarmowym. Działa rozkurczowo na mięśnie gładkie jelit, a więc likwiduje bóle brzucha wywołane kolką jelitową lub skurczem oraz bóle menstruacyjne. Działa silnie odtruwające usuwając z moczem zarówno toksyczne produkty przemiany materii, jak i trucizny, które przeniknęły do organizmu z zewnątrz. Pobudza Wydzielanie soku żołądkowego i żółci, iusprawniając w ten isposób przemianę imaterii. Stosujemy Igo w stanach zapalanych przewodu po-jkarmowego, po-mocniczo w krwawieniach płucnych i żylakach odbytu. Pomaga również przy braku łaknienia, wzdęciach i nudnościach.
Kwiat krwawnika
Zbierając ziele krwawnika warto zebrać również do oddzielnej torby (ale nie plastikowej!) sam kwiat. Suszymy i przechowujemy jak ziele. Ma on silniejsze niż samo ziele działanie rozkurczowe i przeciwzapalne. Uwaga: Świeże ziele krwawnika może u niektórych osób wywoływać objawy alergii skóry, natomiast przetwory z suszonego ziela nie dają już żadnych objawów alergicznych.
Koniczyna łąkowa
Długie letnie dni zachęcają do spacerów. Weźmy dużą płócienną torbę lub wiklinowy koszyk i poszukajmy darów pól i lasów. Każdy z nas bez trudu rozpozna koniczynę łąkową (Trifolium pratense). Zbieramy ją od maja do września z miejsc oddalonych od ciągów komunikacyjnych. Zrywamy rozwinięte kwiatowe główki razem z szy-pułką (do 10 cm) i górnymi listkami. Suszymy rozłożone w zacienionym i przewiewnym miejscu, a przechowujemy tak jak krwawnik. Czasem można spotkać koniczynę o białych kwiatach, warto zebrać jej choć trochę. Przygotowany z niej odwar doskonale leczy zatrucia pokarmowe i ma silne działanie przeciwbiegunkowe. Taki lek przyda się nie tylko podczas wakacji. Wszystkie zioła są najbardziej wartościowe w okresie od zbioru do zbioru. Nie róbmy więc zbyt wielkich zapasów. Zbierajmy tyle, ile jesteśmy w stanie wykorzystać.
Wykorzystanie
Ziele koniczyny stosujemy w zapar-ciach i jako środek moczopędny. Także przy braku apetytu. Przetwory z koniczyny doskonale działają jako środek wykrztuśny w stanach zapalnych górnych dróg oddechowych, gardła i jamy ustnej, natomiast okłady i kąpiele leczą trudno gojące się rany i ropienie. Uśmierzają świąd skóry, przyśpieszają gojenie oparzeń. Na wszystkie te dolegliwości możemy stosować odwar z koniczyny Zewnętrznie można go stosować do przemywania i okładów, np. po ukąszeniach komarów lub gdy drapiąc swędzące miejsce uszkodzimy naskórek. Dzięki odwarowi z koniczyny nie tylko uśmierzymy swędzenie, ale i nie dopuścimy do infekcji. Koniczyna łąkowa dzięki zawartości kwasu salicylowego i witaminy C doskonale potrafi zastąpić aspirynę, a jej łagodne działanie pozwala na podanie odwaru nawet malutkim dzieciom. U osób starszych złagodzi objawy dusznicy. Ziele koniczyny jest bardzo ważnym składnikiem wielu mieszanek ziołowych. Gdy przy normalnym ciśnieniu tętniczym chorujemy na miażdżycę naczyń, połączoną z szumem w uszach i bólami głowy, proponuję przygotowanie nalewki na koniczynie.
Naturalny kosmetyk
Wakacje to wspaniały okres na poprawianie urody. Przy wypryskach, trądziku, pękaniu drobnych naczynek krwionośnych, łupieżu, łojoto-ku, bliznach pooperacyjnych, ale także na stłuczenia można stosować kąpiele i okłady z ziół, które są w zasięgu ręki. Do kąpieli można także wykorzystać odsączone zioła, umieszczając je w lnianym woreczku, w wannie wypełnionej w 1/3 wodą o temperaturze 36--37 stopni.
Do jedzenia
Wszyscy znamy wiele sposobów przyrządzania szpinaku. Niewiele osób wie o tym, że w tych przepisach liście szpinaku można zastąpić listkami koniczyny. Dzięki wysokiej zawartości witamin E i C jest to prawdziwa potrawą młodości. A więc korzystajmy póki czas, bo szpinak kupimy nawet w zimie, a o koniczynie możemy wtedy tylko pomarzyć...
żródło-czasopismo:zdrowie i sukces Katarzyna Mazur
Tagi: , ziololecznictwo, napary ziolowe, nalewki z ziol, ziola lakowe,
|
|
|